Saturday, May 17, 2014

ხსოვნას...

                     https://www.facebook.com/profile.php?id=100008389116744&fref=ts
მეხი არ იყო და რამ იჭექა,
რატომ ჩამოწვა ბინდი მიწამდე?
გრგვინვა -ქუხილი ხალხის ხმა იყო
ვერ გაერკვია ვინც რომ აქამდე.
წუთისოფელი ბინდისფერია,
მხოლოდ ხანდახან თუ გაანათებს.
ხალხში გლოვის ხმა მჭახედ გაისმა,
დაისადგურა სულში დაისმა.
ციდან ვარსკვლავი მიწას დაეშვა,
ერთი კი არა, სამი დაეცა,
სამი ხე, სამი დიადი მუხა,
წელგამართული, ახალგაზრდული,
ტოტებაწვდილი, ფოთლებგაშლილი,
სიცოცხლისათვის წამომართული.
ბედთან ჭიდილი მოულოდნელი,
ჭახანი, მსხვრევა და გულისცემა
ბოლოჯერ... მერე გაჩერებული...
მიწა იგლოვებს დაცემულ ხეებს,
ხალხი დააფრქვევს უთვალავ ცრემლებს,
ცამდე მიწვდება გლოვა საზარი,
ცავ, სამართალი ნეტავ სად არის?
ჩანავლდა ცეცხლი, რაღაც დასრულდა,
ქვიშის საათმაც სვლა დაასრულა,
ხეების ფერფლი ზეცას მიჰყვება,
თუმც ხსოვნა მათი ჩვენთან იქნება.

                                                           13.05.14

No comments:

Post a Comment